چند ساعتی بیشتر تا تحویل سال نو باقی نمانده است. از پست قبلی تا امروز در ذهنم مطالب زیادی  برای نوشتن پرورانده بودم. رخدادهای بین المللی بویژه در خصوص پرونده ی هسته ای ایران، سفر محمود احمدی نژاد به یزد که با بی توجهی یزدی ها همراه بود، فوت یکی از همکارانم که دچار سکته ی قلبی شد، موضع چین و روسیه - متحدان استراتژیک ایران - در همراهی با آمریکا بر علیه ایران و چند مطلب دیگر که ترجیح دادم با امید اینکه در سال ۸۶ این تلخی ها به شادی تبدیل شوند مطلبی در مورد آنها ننویسم. سال ۸۵ هر چه بود با شادی و تلخی هایش رو به پایان است. دیگر وقت آن است که دل به معشوقی دیگر داد. شاید بتوان به دلدادگی سال نو بسیاری از تلخ کامی های سال گذشته را از یاد برد.  با تمام وجودم آرزو می کنم در سال جدید شمسی غم و غصه، ما را ترک کند تا جا برای خنده و شادی مهیا شود. سال نو بر همه ی آنانی که نوروز را پاس می دارند بخصوص همه ی ایرانیانی که این آب و خاک به آنان تعلق دارد مبارک باد.