در تبسم سحرگاهان
پیش ار آنکه گرد و غبار زشتی بر شانه هایت تکیه زنند
با دیدگان شب آلوده اشان انسانیت را سوز می دهند و بر شانه ها تجسم سنگین نفرت را فریاد می زنند
آرام می خزند و آرام می ممکند، عصاره انسانی آدمیت را
برای آنان انسانیت یعنی جسم گمگشتهُ روح
و چه آسان می یابند آنچه را که می انگارند
آنان به پاسداشت توهمشان به آسمان می نگرند، به اوج
آری! شاید امروز روز تباهی خورشید باشد
روز مرگ عاقبت، روز سیاهی آسمان
اما مگر بدخواهان می توانند گرما را از خورشید بگیرند
براستی که آنان عشق را در وجود خورشید نفهمیدند آن هنگام که نور را از وجود خویش به انسان می بخشید
پس نور همیشه باقی است تا انسانیت هم باقی باشد
امروز شاید روزگار تجسم خاموشی باشد اما بی شک روز بیداری خفتگان نیز خواهد بود
آری! خورشید هنوز هم پاینده است و نور نیز همچنان تا خواب سیه اندیشان را مشوش و دیدگانشان را آشفته سازد
پس باید بیدار بود و هوشیار
در بعد از ظهری فرحبخش که رطوبت باران فضا را نمناک کرده است نمی توان به چیزی جز دوست داشتن اندیشید.
او مثل بسیاری از وقتها که در گریبان خویش فرو می رفت، اینبار هم بی سر و صدا آمد و آرام در صندلی خود جای گرفت. شاید جز ما که از آمدنش باخبر بودیم بسیاری تا لحظه ای که خلبان تصمیم گرفت با مسافرین گپی بزند متوجه حضورش نشده بودند. خلبان به بهانه احوالپرسی ادامه داد: " ... از طرف خودم و کادر پروازخیر مقدم میگم به آقای دکتر سید محمد خاتمی رئیس جمهوریِ ..." و با کمی مکث: "آقای رئیس جمهور" و دیگر هیچ نگفت. اما واقعیت این بود که خاتمی در تیر ماه ریاست جمهوری را به کس دیگری سپرده بود و اینک فارغ از آن به شهر خویش سفر می کرد.
آنچه این اندیشمند را از سایرین جدا می سازد احترامی است که مردم برای او قائلند. وی بر خلاف بسیاری، نه بخاطر پست اداری اش بلکه بخاطر شخصیت والای خودش مورد احترام مردم است.
دوران ریاست جمهوری خاتمی هر چند منتقدینی را فراروی او قرار داد که این از طبیعت کار مدیریتی است اما این موضوع هرگز موجب نگردید از محبوبیت او نزد طرفدارانش کاسته شود. او چنان در قلب ایرانیان جای گرفته است که امروز با وجود همه آن سم پاشی ها که علیه اش صورت گرفت باز هم به عنوان محبوبترین چهره ایرانی مطرح است. شاید همین موارد است که موجب شده مخالفان خاتمی بیش از پیش - حتی بیشتر از زمانی که تحمل حضور او را در سمت دومین مقام عالی کشور نداشتند – در مقابل او احساس عجز و کوچکی کنند و حضورش را نتابند و به ادبیاتی روی آورند که بیش از پیش آنان را در انزوا فرو برد. اینک می توان احساس آن روحانی نما را فهمید که با دیدن خاتمی از او به عنوان عامل شیطان یاد می کند ونمی تواند مکدرات درونی اش را پنهان سازد و چون ابلیسی به سخن در می آید. و می توان فهمید که آن خلبان چرا در جایگزینی واژه رئیس جمهور ناتوان می ماند.
آری خاتمی انسانی بزرگوار و دوست داشتنی است که در آینده از او بیشتر خواهیم شنید واو همچنان رئیس جمهور ادراک ایرانیان باقی خواهد ماند.
ادامه مطلب...
